SAHİ ÖLÜLER BİZİ DUYABİLİR MİYDİ?

Hayat dediğimiz bu kısa misafirlikte en çok zorlanılan şeylerden biri de sevdiklerimizin toprağa emanet ettiğimiz anlardır.

Gözümüzün önünde olan, sesini duyduğumuz birlikte güldüğümüz insanlar bir anda sessizliğe karışır.

Ama aklımızda tek bir soru kalır, acaba o beni hala duyuyor mu?

İslam’a göre ölüler bizi duyar mı?

İslam âlimlerinin çoğunluğuna göre ölüler, özellikle de kabirlerine gelen kişilerin sesini duyar.

Nitekim bu konuda çeşitli hadisler vardır.

Örneğin:

P.E: “Kabirdekiler, kendilerini ziyaret edenin ayak sesini işitir.”

(Buhari)

Yine Bedir savaşından sonra Resulullah (s.a.v) savaşta ölen müşriklerin cesetlerine hitaben şöyle dedi:

“Ey falanca oğlu falanca! Allah'ın bana vaadini gerçek buldun mu? Çünkü ben Allah'ın bana vaadini gerçek buldum.

Ashab-ı kiram, bu soruya şaşırınca şöyle buyurdu:

“Siz benim söylediklerimi onlardan daha iyi işitemezsiniz, fakat onlar cevap veremez. ”

(Buhari 87)

Bu hadislerden anlaşılıyor ki, ölüler belirli durumlarda dünyadan haberdar olabilir.

Özellikle de ziyaret edildiklerinde…

Kabir ziyaretleri neden önemlidir?

Kabirleri ziyaret etmek hem geçmişi unutmamak hem de ibret almak açısından tavsiye edilmiştir.

Aynı zamanda orada yatan kişiye dua etmek, ona Kur’an okumak ruhuna iyi gelir.

Çünkü her bir dua, bir sevgi nişanesi gibi kabre iner.

P.E şöyle buyurmuştur:

“Kabirleri ziyaret edin. Zira kabir ziyareti ölümü hatırlatır.”

(Müslim 106)

Bu ziyaretteki selamlaşmalar bile anlamlıdır.

Esselamu aleyküm ya ehled diyor ... diye başlayan dualar, kabir ehline bir selam ve rahmet dileğidir. Bu selamlar duyulur mu? Evet duyulur.

Bu istekten doğan duygular mı? Evet, duygular. :)

Peki ya rüyalar?

Birçok insan, kaybettiği yakınlarıyla rüyasında konuştuğunu söyler.

Yarım kalan şeyleri tamamladığını, helallik aldığını ya da vedalaştığını anlatır.

Bu rüyalar bizim için hem bir teselli hem de ruhlar alemine dair ince bir işarettir.

Elbette her rüya ilahi bir mesaj olmayabilir ama bazen rüyalar da bir buluşma vesilesidir.

Kalpten kalbe bir yol vardır:

Her ne kadar fiziken aramızda olmasalar da sevdiklerimizle olan bağımız kopmaz. Dua ettikçe, hayır yaptıkça onların ruhları ferhalar, onları anmak, hayırla yad etmek, bizden bekledikleri en kıymetli hediyedir.

(Çünkü sevgi, ölümle bitmez.)

Evet, ölüler bizi duyabilir.

Belki sesimiz kadar kalbimizdeki özlemi de hissederler. Onlara dualarımıza ulaşabiliriz. Sevgiyle anmak, ruhlarını rahatlatır, tıpkı bizim de kalbimizi rahatlatması gibi.

Sen de bu yazıyı okurken bir yakını andıysan 1 fatiha. kim bilir, belki şuan seni duyuyordur.